01-12-06

Ziekenhuisopname

PylorusRune gaf nogal veel terug van zijn eten vond ik en daarmee had ik een afspraak gemaakt bij de kinderarts. 

Die wist ons te vertellen dat het goed kon zijn dat het wat reflux was, maar dat we toch even moesten afwachten.

Toen we terug thuis kwamen, begon de ellende. 

Rune begon alles terug te geven en niet zo’n klein beetje.  Toch maar even afwachten, maar op sommige momenten verslikte hij zich er toch in.

’s Nachts toen we gingen slapen was hij nog altijd aan’t terug geven, het stopte gewoon niet. 

Toen we bijna in slaap lagen, hoorden we opeens zijn monitor piepen en zagen we dat hij bijna aan’t stikken was in zijn “teruggegeven” melk.

We durfden geen van beiden meer slapen uit schrik dat hij weer zou stikken en omdat hij nu toch wel heeeeeeeel veel bleef teruggeven.

We vonden dit niet meer normaal en zijn in’t midden van de nacht naar het ziekenhuis getrokken.

De verpleging wou weten hoeveel hij terug gaf en daarom moesten we telkens bellen als hij wat “teruggegeven” had.

Sja, dat hadden ze niet moeten zeggen, want ze konden elke 10 minuten terugkomen met nieuwe lakens en nieuwe kleren, die van mij waren ondertussen al opgebruikt, want ik had er al genoeg meegenomen uit voorzorg.

Daar Puppy en ik de hele nacht over hem gewaakt hadden, konden we dus niet veel slapen, we wisselden mekaar af en konden dan toch maximum twee uurtjes slapen.

Van borstvoeding geven kwam er ook niets meer terecht, want ik was stikop en kon het gewoon niet meer aan. 

En de kinderarts wou sowieso weten hoeveel hij exact binnenhad en dan hadden we samen besloten dat we gingen overschakelen op flesvoeding, zodat we mekaar daarin ook wat konden aflossen. 

Ik ben blij dat ik heb kunnen overschakelen op flesvoeding, want anders was ik er helemaal aan onderdoor gegaan en het is eigenlijk ook een soort verlossing voor mij geweest, want ik vond borstvoeding toch maar frustrerend en enorm vermoeiend en ik had ook veel te weinig melk.  Soms hing Rune anderhalf uur aan mij te “tutteren” en dan had hij nog niet genoeg. 

Ik had ook maar 1 borst die fatsoenlijk werkte.

Enfin, we zijn aan’t afdwalen.

Na die eerste nacht hebben ze dan een echo genomen van zijn maag en darmen en hebben ze gezien dat hij leed aan pylorushypertrofie, ook wel pylorusstenose genaamd. 

 

Pylorushypertrofie (ook wel pylorusstenose) is een niet heel zeldzame aandoening die vooral voorkomt bij jongetjes van ongeveer 2 tot 6 weken oud, hoewel ook meisjes het wel eens hebben/krijgen.

Het normale maagledigingsproces is verstoord doordat de maagportier (pylorus) niet goed, of niet op het juiste moment opengaat zodat de druk in de maag oploopt en de maaginhoud krachtig weer uit de mond spuit ('projectielbraken' - de melk ligt aan de voet van het bedje). Soms houdt het kind zo weinig voeding binnen dat de groei achterblijft. De pylorus is bij deskundige palpatie van de buik meestal te voelen als een olijfgroot zwellinkje, ook op de echo is dit te zien.

De oorzaak is onbekend. Na de vroege zuigelingenperiode komt het eigenlijk niet meer voor.

De behandeling bestaat uit een kleine operatie waarbij de spier voorzichtig gekliefd wordt. Hoewel de operatie op zich niet heel moeilijk is, maakt de grootte van het patiëntje het toch tot een precaire zaak

 

De volgende dag werd Rune al geopereerd aan deze aandoening.  Maar Rune bleef zijn eten terug overgeven en ze zeiden in’t begin dat het normaal was dat zulke kindjes in het begin nog overgaven omdat het “gewoontebrakertjes” waren.  Zijn maagje moest er nog aan wennen.

Maar Rune bleef overgeven en drie dagen later zaten er enkele puntjes bloed in zijn overgegeven melk. 

Dit was ook normaal zeiden ze, omdat zijn maagje toch wel wat geforceerd was van al dat braken.

’s Zondags, vier dagen later, gaf hij nog altijd over en opeens kwam er veel meer bloed mee naar buiten en opeens was er ook iets vies, langs en vlezigs bij.

Dat vond de verpleging ineens niet meer normaal, ze hebben de kinderarts opgebeld en de chirurg en een nieuwe echo laten maken. 

Op die echo hebben ze dan vastgesteld dat de maaguitgang nog altijd te smal was.

Zoiets had de chirurg nog maar 1 keer in zijn hele carrière meegemaakt en dit was dus de tweede keer.

Dus, onze Rune ging onmiddellijk terug onder het mes om de insnede wat groter te maken.

Na deze operatie is alles terug in orde gekomen en is hij thuis sinds gisteren.

Nu hoop ik dat alle ellende voorbij is en dat we eindelijk kunnen beginnen genieten van ons kleine prutske.

 

 

20:15 Gepost door Mysteriouske in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pylorusstenose, ziekenhuisopname |  Facebook |

Commentaren

:-) da's niet zo goed als ik dat allemaal lees
hopelijk komt alles nu snel in orde hé Myst
veel beterschap gewenst aan Rune
groetjes

Gepost door: Borriquito | 01-12-06

Mystje, Ik hoop met jullie mee
dat alle narigheid nu voorbij is.
Groetjes en dikke knuffel voor Rune

Gepost door: emiel | 02-12-06

De commentaren zijn gesloten.